اوايل به اتّفاق برادرش در خدمت ماكان كاكى بود ، سپس به مرداويج زيارى پيوست و حكومت كرج را يافت . چندى بعد بين او و مرداويج اختلاف افتاد . در 321 ق اصفهان را گرفت و با مرداويج صلح نمود . پس از كشته شدن مرداويج دو برادر خود حسن را براى تصرّف عراق عجم و احمد را به تسخير كرمان فرستاد . در سال 334 ق بغداد به تصرّف احمد درآمد و مستكفى ، خليفه عبّاسى لقب معز الدّوله به وى داد و على را عماد الدّوله و حسن را ركن الدّوله خطاب كرد . عماد الدّوله سرانجام در جمادى الاخر 338 ق در شيراز درگذشت . نك : تاريخ مفصل ايران ، صص 131 - 133 ، 149 - 162 ؛ تجارب الامم ، ج 6 ، ص 33 به بعد . ص 38 معزّ الدّوله ديلمى ، ابو الحسن احمد پسر ابو شجاع بويه كه در حدود سال 303 ق متولّد شد . ابتدا از سوى برادرش عماد الدّوله به كرمان رفت تا آن ناحيه را تسخير كند . در 324 ق با على بن زنگى ، معروف به على گلويه ، سركردهء قبايل بلوچ جنگيد و يك دست و چند انگشت خود را از دست داد و از اين‌رو ، به اقطع معروف شد . به حكومت كرمان رسيد . در 11 جمادى الاول 334 ق از سوى خليفه لقب معز الدّوله گرفت . امّا چندى بعد مستكفى را كور كرد و به زندان انداخت و المطيع باللّه را به خلافت نشاند . با مرگ عماد الدّوله به اطاعت از ركن الدّوله پرداخت و نايب او در عراق شد . در 339 ق سپاهى براى يارى ركن الدّوله در برابر خراسانيان نزد او فرستاد . معز الدّوله در 354 ق عمان را گرفت و سرانجام در 356 ق در بغداد درگذشت . نك : طبقات سلاطين اسلام ، ص 126 ؛ روضة الصّفا ، ج 6 ، صص 2985 - 2988 . ص 39 قاورد عماد الدّين قرا ارسلان قاورد بيگ ، پسر چغرى بيگ ، مؤسس سلسلهء سلاجقهء كرمان . طغرل بيگ در سال 442 ق ، حكومت كرمان و طبس را به او واگذار كرد . قاورد پس از تأسيس حكومت سلاجقه ، كرمان و بلوچستان را به تصرّف خود درآورد . در سال 455 ق ، شيراز را هم متصرّف شد